Ang mga banyaga - Salin ng tula ni Eman Lacaba

ANG MGA BANYAGA

Tula ni Eman Lacaba

Malayang salin ni Gregorio V. Bituin Jr.

Nanatili kami sa mga pook ng dukha sa Washington, D.C.,

Isang Pilipino, isang Denmarko, at dalawang Italyano.

Tatlong gabi kaming bumarik ng bardolino

At pinag-usapan ang mga pelikula, kababaihan, mga armas,

Mga malalaking anghel para sa panganay.

Tinanong kami ng matabang puting panginoong maylupa

At ng kanyang kalaguypng itim tungkol sa pag-ibig. 

Ang lasing na Denmarko naman

Ay umawit ng mga nota mula sa dingding ng mga Juan.

Kagabi lang, kami'y hinigop ng mga nakakabagot na lansangan;

Pasibong sinuri ng Puting Tahanan ang mga tatak

Ng aming mga balat. Yumukod kami sa mga ngipin nito

At bumulong ng panaginip hinggil sa mga bastos na serpiyente,

Ang mga reyunyon at kapatagan sa umaga. Pinanood namin ang gabing

Naghahati, natagpuan ang aming sariling nalulunod

Sa tubig nito. Binalikan ang mga tampiping

Natatakpan ng mababaho't di makatulog na kama,

Nadaanan namin ang isang pinid at madilim na upahang bahay;

Ang mga gitara sa loob ay umaawit ng hanukkah:

Nakatayo kaming giniginaw na parang mga diplomata

Na ibinaba kani-kanila lang ng mga limousine.

* Inilathala ang orihinal na bersyong Ingles sa Philippines Free Press, Disyembre 9, 1967, p.181

* Isinalin ng petsang Disyembre 17, 2018

* Gabi ng Mayo 5, 2018, sa ancestral house ng aking asawang si Liberty, sa Barlig, Mountain Province, ay hinalungkat ko ang mga isyu ng Philippines Free Press mula 1966 hanggang 1969 na tinipon ng kanyang namayapang ama. Nilitratuhan ko rito ang mga poetry o tulang nalathala. At ilan sa aking natagpuan, bukod sa mga tula ni Cirilo F. Bautista, ay ang labingtatlong tula ng makatang Eman Lacaba, na sa ngayon ay inisa-isa kong tinipa sa kompyuter at malayang isinalin sa wikang Filipino.

THE FOREIGNERS

We stayed in the slums in Washington, D.C.,

A Filipino, Dane, and two Italians.

Three nights we guzzled bardolino

And talked of films, women, armaments,

Giant angels for the first-born.

That fat white landlord and his black mistress

Questioned us on love. The tipsy Dane

Chanted notes from walls of Johns.

The last night, the bored streets sipped us;

The White House studied passively the labels

Of our skins. We squatted on its teeth

And whispered dreams of brazen serpents,

Reunions, and morning planes. We watched the night

Dividing, found ourselves drowning

In its waters. Going back to bags

Concealed by smelly, sleepless beds,

We passed a closed and dark apartment;

Guitars inside sang hanukkah:

We stood cold like diplomats

Dropped off recently by limousines.

Emmanuel A.F. Lacaba